Cykl.

Kolejna noc zamienia się w dzień 

Kolejna tajemnica odsłania swój cień 

Kolejny ptak śpiewa swą pieśń

matka dziecku oddaje jedzenia część 

niczym nikt tu nie trapiony 

Ptak klatką nie więziony 

słońce strzela promieniami 

jak Legolas swymi strzałami

ja stawiam koleiny krok 

gdy słońce zabija mrok

podparty na kawałku patyka

idę, patrzę jak dzień przemyka

Obserwuje, badam ten cykl 

raz dla mnie to piękno a raz cyrk

czasem się boję, ale się nie poddaję

idę dalej gdy już wstaję

Kolejny dzień mija

ja odkładam swego kija

kolejny raz nie dogoniłem słońca 

miną koleiny dzień. Od początku do końca