Mit

Śpią jeszcze kwiaty, niedługo świt

z historii powstaje mit

jeszcze noc, ptaki milczą 

słychać w tle melodię wilczą 

drzewa strzegą swego lasu 

nie tolerują w nim hałasu 

pilnują czarnej jak węgiel nocy 

by nikt nie wykradł z lasu mocy

Tylko Ty, grasz tutaj potwora

mącisz ciszę jak taflę jeziora 

I gnasz, zostawiając w lesie 

tylko dźwięk kroków co echo niesie

Ciszę jak nóż, przecina świst

trafia w Ciebie, Ty trzymasz ten list 

a na nim napis "Kocham Cię"

Autor już nie zobaczy Cię 

Cisza umiera gdy padasz na twarz

ciepła kochanka już nie zaznasz

Ziemię w lesie podleje twa krew

ciszę w lesie zabija twój śpiew

będziesz co noc nucić tę pieśń

domem twym każdy jest pień

pilnuj lasu i zbłąkanych

wiem że chcesz pilnować zakochanych

drzewa już nie będą same

będziesz z nimi Ty... Na amen