Rozmowa z lustrem

Musisz zdobyć siłę choćby nie wiem co

Choćbyś miał zmienić się w doktora samo zło 

Choćby miało Cię to zniszczyć, miałbyś umrzeć

musisz umrzeć silny by przejść przez ten strumień

by powrócić i stanąć znowu do walki 

stanąć z własny strachem w szranki 

zbudujesz się na nowo jeśli się zburzysz

w ciemności też jest światło nawet jeśli się chmurzy 

Zawsze możemy rozpalić nową nadzieję
Wzmocnić ją nim wiatr w świeczkę zawije
by powstał silny płomień wzmacniany wiatrem
musisz skończyć w wykręcaniem się fartem
Bądź jak skała co nigdy nie ustępuję
jak chiński mur co nigdy się nie psuje
popychany wiatrem jak potężny żaglowiec
zaskakujący wszystkich jak nie jeden wywrotowiec
Spójrz mi w oczy, po prostu w nie spójrz
ile razy mam Ci mówić byś przestał czekać na cud
musisz podjąć ten trud, zacznij spełniać cuda
jeśli nigdy się nie poddasz to kiedyś się uda.