mater

Nigdy tego nie przeczytasz Bo się wstydzę, jestem skryty

Bo być może nie zrozumiesz, co ma znaczyć wiersz ukryty

Bo nic nie wiesz, no bo wolę trzymać ciszę

Ale i tak mnie słuchasz kiedy milczę

Pewnie chciałabyś to wiedzieć, myślisz chyba że zrozumiesz

lecz już tego tyle było, ja nie mówię, Ty i tak pojmujesz.

I choć tego nie usłyszysz, nie przeczytasz też najpewniej

To ja za to cię podziwiam, że tak czytasz moje serce

Z jego bicia umiesz odkryć co się skrywa za uśmiechem

jedno załamanie głosu, mówi tyle jakby było echem

Więc dziękuję, za to wsparcie, choć i tak wolę sam

to wiem że gdy nie dam rady, to i tak Ciebie mam

Za te wszystkie wielkie i małe sprawy.

Za bycie wzorem, pokaz jak nabywać wprawy

I choć więcej łez widziała ta podła klawiatura

to Tobie dziękuję, za wiarę, za szybowanie w chmurach.